Transferpapier voor textiel: zo werkt het

Je wil zelf iets op een shirt zetten en komt uit bij transferpapier. Logisch: het is goedkoop, je hebt er alleen een printer en een strijkijzer voor nodig en je hebt het dezelfde dag in huis. Maar transferpapier is ook de methode waar de meeste mensen van balen als het resultaat tegenvalt. Hieronder staat eerlijk wat het wel en niet kan, zodat je vooraf weet wat je krijgt.

Wat is transferpapier precies?

Transferpapier is papier met een coating die je met een printer bedrukt en vervolgens met warmte op textiel overzet. De inkt gaat samen met een laagje van die coating mee naar de stof. Dat laatste is meteen het grootste verschil met professioneel drukwerk: bij transferpapier ligt er altijd een laagje op de stof dat je kunt voelen.

Belangrijk om te weten voordat je iets koopt: er is papier voor inkjetprinters en papier voor laserprinters. Die zijn niet uitwisselbaar. Laserpapier in een inkjet geeft een vlekkerig resultaat; inkjetpapier in een laser kan de toner laten smelten in je printer. Kijk dus eerst welke printer je hebt.

Licht of donker textiel: twee verschillende soorten

Dit is waar het thuis meestal misgaat. Transferpapier bestaat in twee varianten en ze werken heel anders.

Voor lichte stof gebruik je papier waarbij alleen de inkt overgaat. Printers drukken geen wit, dus alles wat wit moet zijn in je ontwerp wordt gewoon de kleur van het shirt. Op een wit shirt klopt dat precies; op een geel shirt krijg je gele “witte” vlakken.

Voor donkere stof gebruik je papier met een witte achtergrondlaag. Die laag gaat volledig mee naar het shirt, dus ook rondom je ontwerp. Knip je het niet netjes uit, dan zie je een lichte rand om je print heen. Bij een rond logo lukt dat uitknippen nog; bij een tekst met losse letters of een foto met uitlopende randen wordt het priegelwerk.

Waar transferpapier in de praktijk op stukloopt

Vier dingen horen we het vaakst terug:

• Een zichtbare rand. Dat laagje coating is doorzichtig maar niet onzichtbaar, zeker niet op donkere stof. Na een paar wasbeurten wordt die rand vaak juist zichtbaarder.
• Stijf aanvoelen. Hoe groter de print, hoe meer je hem voelt. Een groot vlak op de borst voelt als een plastic plaat.
• Verbleken en barsten. Thuisinkt is niet gemaakt voor textiel. Na vijf tot tien wasbeurten zie je vaak al verschil, en bij hoge temperatuur of de droger gaat het sneller.
• Geen scherpe details. Dunne lijnen en kleine letters lopen dicht omdat de inkt in de coating uitvloeit.

Voor een eenmalig shirt voor een feestje is dat prima. Voor iets wat je vaker wil dragen, valt het meestal tegen.

Zo haal je er het beste uit

Ga je het toch doen, dan helpen deze punten echt:

• Spiegel je ontwerp voordat je print (bij papier voor lichte stof). Vergeet je dat, dan staat je tekst achterstevoren.
• Was en droog het shirt eerst, zonder wasverzachter. Een nieuw shirt krimpt en vet in de stof zorgt voor slechte hechting.
• Werk op een harde, vlakke ondergrond — niet op een zachte strijkplank. Druk is belangrijker dan heen en weer bewegen.
• Zet de stoom uit en strijk stevig en stil, niet vegend.
• Was het shirt daarna binnenstebuiten op 30 graden en laat het aan de lijn drogen.

Het alternatief: een kant-en-klare DTF-transfer

Wil je het zelf aanbrengen, maar dan zonder de nadelen van thuisprinten, dan is een losse DTF-transfer het middenweg-antwoord. Dat is een professioneel gedrukt vel dat je thuis met een strijkijzer of heatpress op je kledingstuk zet.

Het verschil met transferpapier zit in drie dingen. De print wordt gedrukt met textielinkt in plaats van printerinkt, dus hij verbleekt niet na een paar wasbeurten. Er wordt een witte onderlaag gedrukt, waardoor wit en felle kleuren ook op een zwart shirt kloppen — zonder dat je iets hoeft uit te knippen. En er zit geen vierkant vel omheen: alleen je ontwerp gaat over, dus geen zichtbare rand.

Aanbrengen doe je in een paar minuten: voorverwarmen, de transfer erop, 15 tot 20 seconden stevig drukken op 160 graden, 10 seconden laten afkoelen en de folie eraf trekken. De volledige uitleg staat in onze handleiding voor het aanbrengen van een DTF-transfer.

Wanneer kies je wat?

Transferpapier is logisch als je al een printer hebt, één keer iets nodig hebt, en het niet erg vindt als het shirt na een paar wasbeurten op is.

Een losse DTF-transfer is logisch als je zelf wil aanbrengen maar wel een print wil die blijft zitten, of als je op donkere stof drukt. Je bestelt er al één, zonder minimum.

Het hele kledingstuk laten bedrukken is logisch als je toch een nieuw shirt nodig hebt: dan ontwerp je het met de ontwerptool en krijg je het klaar thuisbezorgd, meestal binnen drie werkdagen. Vanaf één stuk, dus ook als het om één cadeau gaat.

Veelgestelde vragen over transferpapier

Kan ik transferpapier met een gewone printer gebruiken?
Ja, mits je het juiste type koopt: inkjetpapier voor een inkjetprinter, laserpapier voor een laserprinter.

Werkt transferpapier op een zwart shirt?
Alleen met papier voor donker textiel, en dan moet je het ontwerp uitknippen om een witte rand te voorkomen.

Hoe lang gaat een transferprint mee?
Meestal vijf tot tien wasbeurten voordat je slijtage ziet. Was koud en binnenstebuiten om dat te rekken.

Kan ik een foto op een shirt zetten met transferpapier?
Technisch wel, maar kleurovergangen in een foto zijn precies waar thuisinkt op stukloopt. Daarvoor is een DTF-transfer of een bedrukt shirt een stuk geschikter.